Temmuz 30, 2014

Ölüm SEvgiyi Engelleyemez…

Ramazan bayramının üçüncü gününü,ailece annemde kahvaltı yaparak geçirdik.Amcamın oğlu Cengiz eşi İlknur ve çocukları da eklenince değmeyin keyfimize.

Ne kadar çok unuttuk ailece beraber olmayı.Eski bayramlar geldi aklıma.Çok özlediğim rahmetli Gülbahar halam ve Şerif amcam.Cengiz bana amcamın bir fotoğrafını verdi.Resmi elime alınca içimde yıllardır biriktirdiğim hep sakladığım bir özlem patladı sanki.Gözlerimden yaşlar akmaya başladı.Ne kadar özlemişim meğer amcamı halamı ve kaybettiğim tüm sevdiklerimi.Resmi görünce amcamın yüzünü unuttuğum geldi aklıma.Ama ona olan sevgimi hiç bir zaman unutmadığım.

Bunu uzun yıllardır hiç kimseyle paylaşmadım.İlk şiirimi amcam öldüğü gün yazmıştım.Kimse benim yazdığıma inanmamıştı.O sebeple bu şiiri hafızama kazıdım.Ve kimseyle paylaşmadım.Ölüm sevgiyi engelleyemiyor.Yıllar da geçse , sevdiklerimizi anımsıyor,sanki onlar hayattaymış gibi onları sevmeye devam ediyoruz.

Geçen gün kızımla sohbet ederken ,bana aslında mezarlıkların bile yaşayanlar için olduğunu söyledi.Ne kadar da haklıydı.Bizler ölenlerin ardından ağlarken üzülürken sadece onları bir daha göremeyeceğimiz için üzülüyoruz.Ölmeyen tek şey ise sevgimiz ve anılarımız.

Birden aklıma amcamın hayali geldi.Salacakta ki evimizin salonunda, amcamın elinde filelerle kapıyı çaldığını anımsadım.Sonra salonda ki koltuğa oturduğunu ne kadar yakışıklı bir adam olduğunu.Annem diye beni sevdiğini, kucağında saçlarımı okşadığını.İki tane daha amcam var.Allah uzun ömür versin hiç birisiyle hatıram yada anım yok.Ben ilk defa kol düğmesini Şerif amcam da görmüştüm.O gün sanki aklıma hapis olmuş hiç gözümün önünden gitmiyordu.Amcamı kaybedeli uzun yıllar oldu.Ama bugün onun fotoğrafını elime aldığımda onu hala ne kadar çok sevdiğimi hissettim.

Halam ben küçükken ,benimle sürekli konuşur,ben büyüdüğümde hayatta olmayacağını ama söylediklerini asla unutmamamı söylerdi. Şimdi düşünüyorum da yıllar evvel kaybettiğim halamdan ne kadar çok şey öğrenmişim.Yakın dostlarım bilirler,bir çok söze halamın bir sözü vardır diyerek başlıyorum hala.Ben küçüktüm ama bana bir çok anı bırakan canım halam seni  hala çok seviyorum.

Yaşadığımız her anın tadını çıkartmalı hafızalarımıza kazımalıyız.Belki bu son görüşmemiz gibi, sımsıkı sarılmalıyız  sevdiklerimize.Anılar biriktirmeliyiz özleyeceğimiz günler için…Güzel sözler ve tecrubelerimizi bırakmalıyız sevdiklerimize.

Çocukluğumun yakışıklı kahramanı ,benim Ayhan Işık’ım Şerif Amcam, ,tonton yanaklı ve bilgem Adile Naşit’im  Gülbahar halam, sizleri hala çok seviyorum.

 

30-07-20014

Annem babamla ailece  güzel bir kahvaltının ardından…

adileayhan ışık

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir